Το Μεγάλο Δίλημμα

Το Μεγάλο Δίλημμα

''τώρα σ' ήβρα, τώρα στάσου!''.

                     

                                   Ή

''ό,τι αρπάξει η νύφη στην καβάλα!''

Δεν δένουν μεταξύ τους με καμία λογική.

Είναι αδιανόητο η Θεσσαλονίκη να ψηφίζει Τζιτζικώστες,Ιωαννίδηδες ,Μπουτάρηδες και συναφή και ταυτόχρονα να ψηφίζει για την Ε.Υ.Α.Θ. 98% κατά της ιδιωτικοποίησης.

δεν δένουν μεταξύ τους με καμία λογική.

Δεν μπορεί η φτωχή Ηπειρος να δίνει 51% στον Καχριμάνη και στα μνημόνια.

πάλι η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά.

Θα πει κάποιος   το Κ.Κ.Ε. και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανέβασαν ποσοστά ,το πρώτο από 4,5 πήγε στα 6,5 και η δεύτερη από 1% πήγε στο 2% .
θα πάρει ο Αλαβάνος  1,5% ,το ΕΠΑΜ  1% και τα μλ-ΚΚΕ ,ΚΚΕ-μλ από άλλο 0,5%.

Το αυτό και στην λαική δεξιά -ΧΑ ,θα μαζέψουν κάνα 20%.

και τι έγινε ,το συμπέρασμα το ίδιο "σκάσε - πλήρωνε και σκάβε".

Αθροισμα με τον ΣΥΡΙΖΑ περί το 80% ,αλλά θα κυβερνά το 20%.

 Το δε 98% την επόμενη των εκλογών θα βρίζει  για την τύχη του και το πεπρωμένο του!

Μάλλον στο κόλπο είναι όλοι τους ,εκτός του ΚΚΕ που το δήλωσε "περιμένουμε την Δευτέρα παρουσία και να ωριμάσουν οι συνθήκες".

δηλ. διαλύθηκε το 80% της χώρας ,εάν δεν διαλυθεί και το υπόλοιπο 20% εμείς δεν βγαίνουμε από τα υπόγεια.

Και όλα αυτά ,γιατί το αποτέλεσμα μετράει.

• ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ ΣΕ ΣΧΟΛΙΟ

«Θα σας σώσω ΕΓΩ»!

Προεκλογικές καταχωρήσεις …

Απ’ όλες τις διαφημιστικές καταχωρήσεις που κατακλύζουν αυτή την περίοδο τις σελίδες των εφημερίδων, με τους κάθε κόμματος και ιδεολογικής απόχρωσης υποψηφίους, φωτογραφημένους στα καλύτερά τους, μου έχει μείνει ο υποψήφιος με το σηκωμένο φρύδι, το θεληματικό σαγόνι και το σφιχτό χαμόγελο, που ασχέτως με το τι γράφει, πού ανήκει και πως παρουσιάζεται, μένεις τελικά με την εντύπωση ότι είναι σαν να σου λέει: «Θα σας σώσω ΕΓΩ»! Ίσως με μια περισσή έμφαση στο «Εγώ» παρά στο ζήτημα της σωτηρίας…

Προφανώς πρόκειται για άνδρα, άρρενα υποψήφιο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και γυναίκες υποψήφιοι που προσπαθούν να μεταδώσουν το ίδιο –ελπιδοφόρο- μήνυμα στο κοινό των ψηφοφόρων τους. Μέσα στο λιγοστό χώρο που στριμώχνεται η καταχώρηση, κάνουν λόγο για προϋπηρεσία και … νοικοκυρεμένη πορεία στο παρελθόν και ζητούν επανεκλογή. Άλλες προβάλλουν το μέλλον τους που διαγράφεται λαμπρό, χωρίς ωστόσο να έχουν κολλήσει ούτε ένα ένσημο σε οποιοδήποτε ασφαλιστικό φορέα. Κάποτε αρκεί και η πρώιμη διάθεση για προσφορά, ίσως στα διαλλείματα των φοιτητικών μαθημάτων.

Ο Όττο φον Μπίσμαρκ, ο μεγαλύτερος γερμανός πολιτικός του 19ου αιώνα, είχε πει: «Τα μεγαλύτερα ψέματα λέγονται ύστερα από το κυνήγι, κατά τη διάρκεια του πολέμου και πριν από τις εκλογές». Δεν είναι, λοιπόν, καθόλου περίεργο, που αυτόν τον καιρό, όλοι οι υποψήφιοι προσπαθούν να δώσουν την εντύπωση πως έχουν μελετήσει ενδελεχώς την τρέχουσα πολιτικο – οικονομική κατάσταση κι ακόμα ότι έχουν βρει τη λύση στο κάθε πρόβλημα, καθώς και –το κυριότερο- τους δυσεύρετους πόρους για την υλοποίησή του. Και φυσικά, η λέξη που πλειοψηφεί στα ολιγόλογα συνθήματα, που υποτίθεται ότι είναι αυτό που μένει τελικά στο μυαλό του αναγνώστη, είναι το «μαζί». Αυτό σε καθιστά αλληλέγγυο και ευνοϊκά διακείμενο με τον υποψήφιο … όπως «μαζί μπορούμε», «μαζί θα προχωρήσουμε», «μαζί ενωμένοι…», «πάντα μαζί» και άλλα, αφήνοντας κατά μέρος το «μαζί τα φάγαμε», που σηματοδοτεί άλλες εποχές και πρόσωπο που δεν είναι υποψήφιος αυτή την περίοδο…

Όπως είπε ο Αριστοτέλης, «Ο άνθρωπος φύσει πολιτικόν ζώον» και έτσι εξηγείται η πληθώρα των υποψηφίων, που αντίθετα με τη δυσκολία και το «χαλεπόν» των καιρών, εμφανίζονται να «κατεβαίνουν» … σε υπερεπάρκεια. Παρά το ότι είναι πρακτικά αδύνατο όλοι τους να έχουν δίκιο, μια και οι εκτιμήσεις των καταστάσεων αλλά και οι λύσεις που προτείνονται από τον καθένα ξεχωριστά οδηγούν σε διαφορετικούς δρόμους, τουλάχιστον είναι παρήγορο το ότι όλοι έχουν καταναλώσει αρκετή φαιά ουσία σε ότι αφορά το επικείμενο εγχείρημά τους. Ακόμη και στις τηλεοπτικές εμφανίσεις τους, όπου απαιτείται ετοιμότητα λόγου, έχουν αμεσότητα και γνώμη (τη σωστή) σε όλα τα θέματα. Όμως, «δεν άρχει ούτε ο δικαστής, ούτε ο βουλευτής, ούτε αυτός που προΐσταται στην εκκλησία, αλλά άρχει το δικαστήριο, η βουλή, ο δήμος», όπως πολύ σωστά τονίζει ο παραπάνω φιλόσοφος. Τελικά, είναι τα συλλογικά όργανα που αποφασίζουν και σ’ αυτά συνωθούνται να συμπεριληφθούν σε λίγες μέρες οι υποψήφιοί μας.

"Είμαι όμορφη, 25 ετών και ψάχνω πλούσιο γαμπρό"! Η καταχώρηση αυτή δημοσιεύτηκε σε μια στήλη εφημερίδας για ραντεβού, από νεαρή γυναίκα, η οποία έχει θέσει ως μοναδικό στόχο της ζωής της να παντρευτεί έναν πλούσιο άντρα. Και είναι τόσο αποφασισμένη να πετύχει τον σκοπό της, που δεν διστάζει να ζητήσει συμβουλές για το πώς θα καταφέρει να τον «τυλίξει». Ωστόσο, σίγουρα δεν περίμενε την απάντηση που λαμβάνει –τελικά- από κάποιον που πληροί τα τυπικά προσόντα που ζητά, και που τυχαίνει να είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος της γνωστής τράπεζας επενδύσεων JP Morgan.

Η κοπέλα γράφει παρακάτω: Θα είμαι ειλικρινής για το τι θέλω να σας πω. Είμαι 25 ετών. Είμαι πολύ όμορφη, έχω στυλ και καλό γούστο. Θα ήθελα να παντρευτώ έναν άντρα με ετήσιο μισθό 500.000 δολάρια και πάνω. Ίσως με χαρακτηρίσετε άπληστη, αλλά ένας ετήσιος μισθός 1 εκ δολαρίων, θεωρείται ως μεσαία τάξη στη Νέα Υόρκη.

Η απαίτησή μου δεν είναι υψηλή. Υπάρχει κάποιος σε αυτό το φόρουμ με ετήσιο εισόδημα 500.000 δολάρια; Και αν είστε όλοι παντρεμένοι, θέλω να σας ρωτήσω: Τι πρέπει να κάνω για να παντρευτώ έναν πλούσιο σαν εσάς; Ανάμεσα στους άνδρες με τους οποίους έχω βγει ραντεβού στο παρελθόν, ο πιο πλούσιος έβγαζε 250.000 δολάρια το χρόνο και αυτό είναι το χαμηλότερο όριό μου. Αν κάποιος θέλει να ζήσει σε μια καλή περιοχή, το εισόδημα αυτό δεν είναι αρκετό. Έτσι απευθύνω σε εσάς ορισμένες απλές ερωτήσεις: 1)Πού συχνάζουν οι πλούσιοι εργένηδες; (Παρακαλείσθε να αναφέρετε τα ονόματα και τις διευθύνσεις των μπαρ, εστιατορίων, γυμναστηρίων). 2)Σε ποια ηλικιακή ομάδα θα πρέπει να στοχεύω; 3)Γιατί οι περισσότερες γυναίκες πλουσίων ανδρών είναι μέτριες εμφανισιακά; 4)Γνώρισα μερικά κορίτσια που δεν έχουν την εμφάνιση και δεν έχουν ενδιαφέρον, ωστόσο παντρεύτηκαν πλούσιους άνδρες. 5)Πώς αποφασίζετε ποια μπορεί να γίνει γυναίκα σας, και ποια μπορεί να γίνει μόνο φίλη σας; (Ο στόχος μου τώρα είναι να παντρευτώ). (υπογραφή) Όμορφη.

Διαβάστε την απάντηση που της έστειλε ο Διευθύνων Σύμβουλος της JP Morgan:

Αγαπητή κυρία Όμορφη,

Διάβασα την επιστολή σας με μεγάλο ενδιαφέρον. Υποθέτω ότι υπάρχουν πολλά κορίτσια εκεί έξω που έχουν παρόμοιες απορίες με τη δική σας. Παρακαλώ επιτρέψτε μου να αναλύσω την κατάστασή σας ως επαγγελματίας επενδυτής. Το ετήσιο εισόδημά μου είναι πάνω από 500.000 δολάρια οπότε ικανοποιεί τις ανάγκες σας. Ως άνθρωπος των επιχειρήσεων όμως, θα ήταν κακή απόφαση να σας παντρευτώ. Η εξήγηση είναι πολύ απλή, οπότε επιτρέψτε μου να την αναλύσω. Παρακαλώ βάλτε στην άκρη τις λεπτομέρειες, αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε εδώ όπως το θέτετε, είναι μια ανταλλαγή «ομορφιάς» και «χρήματος» : Το πρόσωπο Α παρέχει την ομορφιά και το Β πληρώνει γι 'αυτήν, τόσο απλά. Ωστόσο, υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα εδώ. Η ομορφιά σας θα εξασθενίσει κάποτε - αυτό είναι σίγουρο - ενώ τα χρήματά μου δεν θα εξαφανιστούν (τουλάχιστον όχι χωρίς κάποιο σοβαρό λόγο). Λογικά το εισόδημά μου θα αυξάνεται από χρόνο σε χρόνο, αλλά εσείς θα είστε όλο και λιγότερο όμορφη καθώς τα χρόνια θα περνούν.

Ως εκ τούτου, από την άποψη των οικονομικών, εγώ αποτελώ ένα περιουσιακό στοιχείο του οποίου η αξία του θα αυξάνεται, ενώ η δική σας αξία θα φθίνει. Αν η ομορφιά είναι το μόνο περιουσιακό σας στοιχείο, η αξία σας θα είναι πολύ ελαττωμένη μετά από 10 χρόνια. Με τους όρους που χρησιμοποιούμε στην Wall Street, σε κάθε διαπραγμάτευση υπάρχει και η εμπορική αξία. Αυτός πιθανότατα είναι και ο λόγος που παρατηρήσατε το φαινόμενο μέτρια στην εμφάνιση κορίτσια να παντρεύονται πλούσιους άνδρες. Το πιο πιθανό είναι να διαθέτουν αντίστοιχο εισόδημα ή περιουσία. Αν η εμπορική αξία ενός περιουσιακού στοιχείου ως δεδομένο θα φθίνει, δεν είναι καλή ιδέα να το κρατήσει κάποιος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το ίδιο ισχύει και με το είδος του γάμου που θέλετε να κάνετε.

Και κάτι τελευταίο : Δεν γνωρίζω την άποψή σας για τους άνδρες, αλλά κάποιος με εισόδημα πάνω από 500.000 δολάρια ετησίως δεν είναι ανόητος. Θα βγαίναμε μαζί σας αλλά δεν θα σας παντρευόμασταν. Θα σας συμβούλευα να εγκαταλείψετε την αναζήτηση στοιχείων και συμβουλών για να παντρευτείτε πλούσιο άνδρα. Θα μπορούσατε τέλος να γίνετε εσείς η ίδια το άτομο που κερδίζει τα 500.000 δολάρια το χρόνο. Είναι πολύ πιο πιθανό να το καταφέρετε αυτό, από το να βρείτε έναν τόσο ηλίθιο πλούσιο. Εύχομαι αυτό να σας βοηθήσει.

Δ/νων Σύμβουλος της J. Ρ. Morgan

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους υποψήφιους, ασχέτως φύλλου. Κατά την προεκλογική περίοδο (και ιδιαίτερα αν είναι η πρώτη του φορά), μοιάζει με την κοπέλα που αναζητεί σύντροφο για γάμο. Στην περίπτωση που εκλέγεται, το πιθανότερο είναι ότι με την πάροδο του χρόνου θα υφίσταται τη φυσιολογική φθορά και η αξία του (δηλ. η αξιοπιστία του) θα ελαττώνεται, σταδιακά. Αυτό είναι κανόνας στην πολιτική, που μπορεί να έχει και τις σπάνιες εξαιρέσεις του.

Στον ταλαίπωρο ψηφοφόρο επαφίεται να αποφασίσει αν προτίθεται να προχωρήσει σε «γάμο» ή απλά και μόνο σε ένα … δοκιμαστικό φλερτ!!!

Ep.Peripatitis@gmail.com

ΗΤΤΑ, ΠΑΙΔΕΣ ΛΟΚΡΟΙ...

 ΗΤΤΑ, ΠΑΙΔΕΣ ΛΟΚΡΟΙ... μου την είχαν «στημένη». Έπρεπε να ξέρω πώς παίζεται το παιχνίδι
να χαίρεστε την ανανέωση του τοπικού πολιτικού σκηνικού που προέκυψε με την ψήφο σας ή με την αποχή σας.
Θα επανέλθω, μέσα απο το site του ΣΙΓΟΥΡΑΤΖΗ , γιατί ο ΣIΓΟΥΡΑΤΖΗΣ  τώρα ξεκινάει!!!»

Στο παρατσακ των εκλογών

Στο παρατσακ των εκλογών 

Έχουμε ακόμη ελπίδα στον τόπο αυτό ;;

Συγγνώμη για την έκφραση ....αλλα τους θέλει ο κωλος μας.

ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ........... ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ “ΑΜΕΛΕΙΑ”

                      Τα ανθρώπινα λάθη είσαστε εσείς και η εγκληματική   αδιαφορία σας …

Μη θρηνήσουμε  θύματα και πριν συμβεί αυτό να ξαναδώσουμε  το χωριό  στους ανθρώπους και να περιορίσουμε την καθημερινή απειλή κατά της ζωής μας.

 

Τι λες βρε παιδί μου..

Στην Ελλάδα υπήρχαν μίζες, διαπλοκές, επίορκοι που καταλήστεψαν το δημόσιο, λαμόγια που στις πλάτες της πατρίδας χτίζαν τα παλάτια τους και χαρτζηλίκωναν τις γκόμενές τους, που κοιτάγανε μόνο το τομαράκι τους χωρίς να υπολογίζουν τίποτα, υπήρχαν επώνυμοι και ανώνυμοι που λειτουργούσαν σαν κανονικές συμμορίες...

Τι λες βρε παιδί μου.. Ούτε που είχε περάσει από το μυαλό μας... Εχω ένα σοβαρό προβληματισμό.. Προσπαθώ να καταλάβω πόσοι από το σύνολο των ελλήνων πολιτών είναι λαμόγια και πόσοι ηλίθιοι.

Σε μια χώρα που από μικρό παιδί μαθαίνει κανείς για το «μέσον», τις «άκρες», το «λάδωμα», το «φακελλάκι», την «εξυπηρέτηση» σε ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ κάνει κάποιος.

Από την έκδοση ενός απλού πιστοποιητικού που βιάζεται να το πάρει μέχρι το να χτίσει μια χολυγουντιανή βίλα πάνω στο καμένο δάσος, μέχρι να προσπεράσει αναισθήτως χωρίς καμιά τύψη μια ουρά από αρρώστους που περιμένουν τρέμοντας τη σειρά τους για το χειρουγείο μη πεθάνουν, που προσπερνάει άξια παιδιά που βράσαν αυγό στη καρέκλα για να μάθουν δυο γράμματα, και διορίζει τον άχρηστο και τεμπελχανά κανακάρη σε μια θέση πολυτελείας για να βάζει αυτούς τους άξιους να του σερβίρουνε καφέδες ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ γεννήθηκε, μεγάλωσε, γέρασε και έφυγε για το μεγάλο ταξίδι σ΄αυτόν εδώ το τόπο χωρίς να έχει νοιώσει στο πετσί του, την ασυδοσία, το θράσος, την κατινιά, τη κουτοπονηριά, τη μικρότητα ψυχής, τη μιζέρια, το θράσος, το νταβτζηλίκι, την κουραδομαγκιά και το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε»

Σε κάθε έκφραση της καθημερινότητας.
Στο λεωφορείο για τη δουλειά. Στο ταξί. Στο σουπερ μάρκετ στην ουρά. Στη ταβέρνα, στο καφενείο, σε δημόσιες υπηρεσίες, σε νοσοκομεία, σε τουριστικά καταλύματα , σε ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ.

Οπότε εδώ έρχεται η απορία μου. Ολοι αυτοί οι άνθρωποι οι επώνυμοι στα μέσα μαζικής αποχαύνωσης, οι επώνυμοι και ανώνυμοι του διαδικτύου, ο κόσμος στις κουβέντες στα πηγαδάκια,

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΠΛΗΚΤΟΙ ΚΑΙ ΑΗΔΙΑΣΜΕΝΟΙ;;;

Είναι λαμόγια που παριστάνουν τις περιστέρες; είναι ηλίθιοι που ψήφιζαν φανταζόμενοι πως αυτοί που ψηφίζουν είναι έντιμοι, πατριώτες, φιλάνθρωποι και τέρατα ηθικής;
Μήπως ήρθαν από κάποιον άλλο πλανήτη τώρα τελευταία;

Γιατί ένας έντιμος και ειλικρινής άνθρωπος σ΄αυτό εδώ το ταλαίπωρο τόπο δεν υπάρχει περίπτωση να παραστήσει τον έκπληκτο.
Δεν μπορεί να κάνει πως δεν είχε καταλάβει γιατί πας έντιμος πολίτης με συνείδηση και αξιοπρέπεια, κάθε άνθρωπος που διατήρησε την ουσία του και σιχάθηκε τα γελοία περιτυλίγματα της ζωής ένοιωσε ξένο σώμα μέσα στους υπόλοιπους.

Βίωσε κάθε μέρα το περιθώριο της σελίδας γιατί δεν μπορούσε να ταιριάξει με το πρεζομένο στο κέρδος και την απάτη πλήθος.
Ντράπηκε, έκλαψε, χτυπήθηκε κάτω, δεκάδες φορές αδυνατώντας να «ταιριάξει» με τους καραγκιόζηδες που χτυπάγανε παλαμάκια στο κάθε φύλαρχο που τους έταζε καθρεφτάκια..

Τίμιοι σ΄αυτό το τόπο ήταν και θα είναι πάντα, οι ίδιοι που είναι και στον υπόλοιπο κόσμο. Οι αμετανόητοι ρομαντικοί. Οι ψυχούλες οι ευαίσθητες. Οι βασανισμένοι. Οι τρελοί. Οι περιθωριακοί.
Οι ελεύθεροι αλεξιπτωτιστές της ζωής. Τα παιδιά και τα αιώνια παιδιά. Οι κομπάρσοι στο θέατρο της ζωής και πρωταγωνιστές των ονείρων... Ολοι εκείνοι που θέλουν ν΄αγγίξουν το μεδούλι της ζωής κι όχι τη φτιασιδωμένη πέτσα.
Είναι οι άνθρωποι που επώνυμα ή ανώνυμα δεν τα φάγανε μαζί. Δεν φάγανε γενικότερα τίποτα περισσότερο από αυτό που ζυμώσανε με το κόπο τους, από αυτό που μπορούσε να γίνει χωρίς να χάσουν την αξιοπρέπειά τους, χωρίς να ξεπουληθούν, χωρίς να φιλήσουν τις κατουρημενες ποδιές για να εξηπηρετήσουν τη μωροδοξία τους...

Με αφήνει εντελώς αδιάφορο όλη αυτή η φαρσοκωμωδία. Δεν μου καίγεται καρφί. Τους κοιτάζω χιλιάδες κουτοπόνηρα ανθρωπάκια να παριστάνουν τους έκπληκτους, τους έντιμους που νοιώθουν αγανάκτιση, τους καθαρούς που κλείνουν τη μύτη στη βρώμα. Αλλοι γιατί δεν τους μπουζούριασε κανείς ακόμα, άλλοι γιατί τα εγκλήματά τους ήταν ψιλοβρωμιές, ψιλοχεσίματα, μέσα στο τεράστιο βόθρο.
Είναι οι καθηγητές της διαπλοκής και οι κατιμάδες. Οι πρίγκηπες της απάτης και τα δουλικά τους. Οι αυθεντικοί βρυκόλακες και οι υποτακτικοί τους.

Και ξέρετε κάτι; Περισσότερο γλοιώδεις και τιποτένιοι είναι οι υποτακτικοί. Αυτά τα μίζερα ανθρωπάκια, που παριστάνουν τους τίμιους και μέσα στα ονειρεματά τους στριγμώνεται όλη η διαστροφή, η βρωμιά και η ανωμαλία αυτού του κόσμου.

Είναι οι απατεώνες του φτωχού. Οι κοριοί του Μπρέχτ ή σε πιο μοντέρνα και πιασάρικη εκδοχή
Οι familiars του Blade.
I hate familiars.
Κι εγώ επίσης. Σιχαίνομαι τους υποτακτικούς.

Κι όλοι αυτοί οι έκπληκτοι, που χρόνια και χρόνια ψήφιζαν κι επιβράβευαν όλο αυτό το συρφετό για να εξασφαλίσουν τη θεσούλα τους στον υπόνομο... αυτοί είναι όλοι υποτακτικοί.
Ανά πάσα στιγμή για λίγα μπιχλιμπίδια, λίγη λάμψη από τα αφεντικά τους θα άπλωναν το λαιμό τους με ηδονή, να ταϊσουν τα κτήνη μέχρι θανάτου.
-------------------------------------------
Πηγή: manier-manier.blogspot.gr